Vanuit de eerste principes. Eén verantwoordelijkheid per keer.
We bouwen geen functie na zoals die nu toevallig werkt. We bepalen eerst waarom dit stuk werk bestaat, wat er waar moet zijn als het klaar is en welke grenzen werkelijk hard zijn. Daarna ontwerpen en bouwen we de uitvoering opnieuw rond AI.
De huidige werkwijze is bewijs. Niet het ontwerp.
We kijken wel degelijk naar hoe het werk nu loopt. Daar zitten vakkennis, uitzonderingen en risico’s in. Maar we maken er geen eindeloos procesdiagram van dat daarna wordt geautomatiseerd. Een bestaande stap blijft alleen bestaan als hij nodig is voor de uitkomst of een echte grens bewaakt.
De vraag is niet: hoe laten we AI deze functie nadoen? De vraag is: als AI er altijd was geweest, hoe zouden we deze verantwoordelijkheid dan vandaag inrichten?
Waarom vindt dit werk plaats?
We kiezen één verantwoordelijkheid en benoemen welk probleem die oplost. Niet de huidige stappen, maar de reden waarom het werk bestaat en wat het uiteindelijk moet opleveren.
Welke grenzen zijn werkelijk hard?
Wetgeving, veiligheid, klantafspraken, datakwaliteit en bevoegdheden kunnen harde grenzen zijn. Een oud formulier, een functietitel of een pakketbeperking meestal niet.
Welke oude aannames kunnen weg?
We maken zichtbaar welke controles, overdrachten en softwarestappen alleen bestaan omdat mensen of systemen vroeger iets niet konden.
Hoe zouden we het vandaag bouwen?
We ontwerpen de kortste uitvoering rond de mogelijkheden van AI, de beschikbare data en de bestaande systemen die nog wel nodig zijn.
Wat zou bewijzen dat het werkt?
Voor het bouwen bepalen we welke echte opdrachten, uitzonderingen en foutscenario’s het systeem moet doorstaan. Zonder bewijs gaat het niet de operatie in.
Een werkende verantwoordelijkheid
AI krijgt een afgebakende uitvoeringsruimte. De expert bepaalt wat goed genoeg is, behandelt uitzonderingen en blijft verantwoordelijk voor beslissingen die niet aan het systeem zijn gegeven.
Controle betekent niet dat een expert alles nakijkt
De expert is niet de menselijke noodrem achter ieder resultaat. De expert bepaalt vooraf wat klopt, welk bewijs nodig is, welke beslissingen AI zelfstandig mag nemen en wanneer het systeem moet stoppen.
Zo verdwijnt herhaalbaar controlewerk zonder oordeel en verantwoordelijkheid weg te automatiseren.
Welk stuk werk zullen we terugbrengen tot de kern?